"אֶתְרַקֵּם בַּחֲלוֹמֵךְ הַבְּתוּלִי, הַצָּחוֹר": עקבות ארוטיקה ולאומיות בלשונו של דוד פוגל

"אֶתְרַקֵּם בַּחֲלוֹמֵךְ הַבְּתוּלִי, הַצָּחוֹר": עקבות ארוטיקה ולאומיות בלשונו של דוד פוגל

20.00
  • תיאור

תיאור מוצר

"אֶתְרַקֵּם בַּחֲלוֹמֵךְ הַבְּתוּלִי, הַצָּחוֹר": עקבות ארוטיקה ולאומיות בלשונו של דוד פוגל
נירית קורמן

מאמר זה דן במיניות בשירי לפני השער האפל (1929) של דוד פוגל. בזמנה התמקדה הביקורת בעדינות ובפסיביות בשיריו המיניים של פוגל, ובתוך כך החמיצה את הפן האלים והאקטיבי של אותם שירים עצמם. מאמר זה חושף את המיניות הנועזת והמהפכנית בשיריו של פוגל. התמקדות זו במיניות מגלה קווי דמיון מפתיעים בין שיריו של פוגל ליצירות הפרוזה שלו – המיניות המעודנת שבשירה זוכה לניסוחים מפורשים וישירים בפרוזה. ביצירותיו של פוגל מבוטאת אלימות מינית, גלויה או סמויה, שמכוונת נגד דמות נשית, אך בדמות זו טמון דווקא היפוך – כשעמדת הנחיתות מתגלה כמקור כוח. העיסוק החדשני של פוגל בסוגיות מגדריות מגיע לשיאו במעבר לכתיבת שירים בגוף ראשון מתוך תודעה נשית. זאת ועוד, בניגוד לטענות הביקורת שביצירתו של פוגל אין סממנים יהודיים, המחברת מתארת את הקשר המפתיע בשיריו בין מיניות, ובפרט מיניות נשית, לבין המסורת היהודית. הקשר העולה מהשירים בין נשיות ליהדות מסייע להבין באופן חדש נושא שנדון רבות במחקר הספרות: יחסו של פוגל לציונות, בהיותו יוצר שבחר בשפה העברית ובשדה הספרות העברית, אך הסתייג בגלוי מכל תוכן ציוני. דרך המיניות, ובפרט ההתענגות והמזוכיזם, שירי לפני השער האפל מאתגרים הן את הפרדיגמה הארית-אנטישמית שלפיה היהודי הוא יצור נחות ונשי, והן את הפרדיגמה הציונית שמפנימה את התפיסה האנטישמית ועל כן רוצה להפוך את היהודי לגברי. בתוך המבע השירי הלירי, השקט ומלא היגון של פוגל, מוצפנת מיניות פרועה, שמציעה מגדריות נזילה החורגת מעבר לחשיבה חד-ממדית מגדרית ואידיאולוגית.

Erotic and National Traces in David Vogel’s Language
Nirit Kurman

This study focuses on bold – yet often overlooked – expressions of sexuality in David Vogel’s 1929 volume of poems Lifnei hasha’ar he’afel (Before the Dark Gate). Emphasizing the tenderness and passivity in Vogel's poems, critics have missed the violent and active facet of the very same poems. Indeed, focusing on sexuality reveals a surprising resemblance between Vogel’s poems and his prose fiction: what is visible and explicit in his prose simply becomes more subtle and suggestive in his poetry. Whether overt or covert, the sexual violence in the poems is directed at the female figure, yet this figure represents a reversal of power relations: inferiority becomes a source of power. Thus, the poems provide an innovative observation of gender issues, which culminates in Vogel’s writing in the first person through the female consciousness.

The poems, moreover, reveal a surprising connection between sexuality, particularly female sexuality, and traditional Judaism – contrary to critics’ claims that there are no Jewish elements in Vogel’s works. This connection sheds light on an issue that has been extensively discussed in literary criticism: Vogel’s relationship with Zionism, his place in the Hebrew literary field of his time, and his identity as a writer who chose the Hebrew language while blatantly shying away from Zionist content. Through sexuality, particularly jouissance and masochism, Vogel’s Before the Dark Gate challenges both the Aryan paradigm that views the Jewish male as inferior and feminine and the Zionist paradigm that adopted anti-Semitic views by striving to make the Jew masculine. The tender and lyrically sorrowful poems conceal a wild sexuality that suggests gender flexibility, far beyond the one-dimensional concept of gender and ideology.

"أَنمو في حُلمِكِ الغضّ، النَّاصع": اقتفاء أثر الشهوانية والقومية في إبداعات دافيد فوغيل
نيريت كورمن

يتمحور موضوع المقالة الحالية حول مسألة الجنس في الديوان الشعري خلف الباب الداكن (1929) للشاعر دافيد فوغيل. ركّز النقد الموجّه إلى قصائد فوغيل الجنسية على لينها وخمولها، وبذلك فقد أغفل الجانب العنيف والنشط للقصائد نفسها. تكشف المقالة الحالية عن الجانب الجنسي الصريح والثوري في قصائد فوغيل. يفضح هذا التركيز على الجنس أوجه شبه مفاجئة بين قصائد فوغيل وبين أعماله النثرية، ففي حين نجد الجنس الملطّف في قصائده فإننا نجد إشارة أعماله النثرية إلى الجنس الصريح والمباشر. تتضمّن أعمال فوغيل عنفًا جنسيًا صريحًا ومبطّنًا موجّهًا ضد شخصية نسائية معينة، إلاّ أنه يكمن في هذه الشخصية العكس من ذلك – إذ نشهد أن المكانة الدونية تتكشّف بوصفها مصدرًا للقوة. يصل تناول فوغيل الجديد لقضايا الجندر إلى ذروته في الانتقال إلى كتابة القصائد بضمير المتكلّم الأمر الذي يفترض حضور الوعي النسائي. كذلك، خلافًا للنقد القائل إن أعمال فوغيل لا تتضمّن مضامين يهودية، تتوقّف الكاتبة عند العلاقة المفاجئة القائمة في قصائد فوغيل بين الجنس، وخاصة الجنس النسائي، وبين التراث اليهودي. تساعدنا العلاقة بين النسوية واليهودية المنبثقة أن ندرك بصورة جديدة إحدى القضايا المبحوثة كثيرًا في دراسة الأدب ألا وهي قضية علاقة فوغيل بالصهيونية بسبب اختياره اللغة العبرية وحقل الأدب العبري للإبداع من خلالهما، إلاّ أنه تحفّظ صراحةً من جهة أخرى من جميع المضامين الصهيونية. تسعى قصائد فوغيل المشتملة في ديوانه خلف الباب الداكن – من خلال تناول مسألة الجنس، وخاصة الشهوة والتلذّذ بممارسة العنف (السادية) – إلى تحدّي الإطار المفاهيمي (براديم paradigm) الآري المعادي للسامية الذي يرى باليهودي مخلوقًا وضيعًا وأنثويًا وكذلك الإطار المفاهيمي (براديم) الصهيوني الذي يستبطن مفهوم معاداة السامية ويهدف إلى تحويل شخصية اليهودي إلى شخصية ذكورية. تتضمّن عبارات فوغيل الشعرية الوجدانية، الهادئة والمفعمة بالشجون، جنسًا صاخبًا يطرح مفهومًا انسيابيًا للجندر يتعدّى التفكير الجندري والأيديولوجي أحادي البعد.

+ תקציר

"אֶתְרַקֵּם בַּחֲלוֹמֵךְ הַבְּתוּלִי, הַצָּחוֹר": עקבות ארוטיקה ולאומיות בלשונו של דוד פוגל
נירית קורמן

מאמר זה דן במיניות בשירי לפני השער האפל (1929) של דוד פוגל. בזמנה התמקדה הביקורת בעדינות ובפסיביות בשיריו המיניים של פוגל, ובתוך כך החמיצה את הפן האלים והאקטיבי של אותם שירים עצמם. מאמר זה חושף את המיניות הנועזת והמהפכנית בשיריו של פוגל. התמקדות זו במיניות מגלה קווי דמיון מפתיעים בין שיריו של פוגל ליצירות הפרוזה שלו – המיניות המעודנת שבשירה זוכה לניסוחים מפורשים וישירים בפרוזה. ביצירותיו של פוגל מבוטאת אלימות מינית, גלויה או סמויה, שמכוונת נגד דמות נשית, אך בדמות זו טמון דווקא היפוך – כשעמדת הנחיתות מתגלה כמקור כוח. העיסוק החדשני של פוגל בסוגיות מגדריות מגיע לשיאו במעבר לכתיבת שירים בגוף ראשון מתוך תודעה נשית. זאת ועוד, בניגוד לטענות הביקורת שביצירתו של פוגל אין סממנים יהודיים, המחברת מתארת את הקשר המפתיע בשיריו בין מיניות, ובפרט מיניות נשית, לבין המסורת היהודית. הקשר העולה מהשירים בין נשיות ליהדות מסייע להבין באופן חדש נושא שנדון רבות במחקר הספרות: יחסו של פוגל לציונות, בהיותו יוצר שבחר בשפה העברית ובשדה הספרות העברית, אך הסתייג בגלוי מכל תוכן ציוני. דרך המיניות, ובפרט ההתענגות והמזוכיזם, שירי לפני השער האפל מאתגרים הן את הפרדיגמה הארית-אנטישמית שלפיה היהודי הוא יצור נחות ונשי, והן את הפרדיגמה הציונית שמפנימה את התפיסה האנטישמית ועל כן רוצה להפוך את היהודי לגברי. בתוך המבע השירי הלירי, השקט ומלא היגון של פוגל, מוצפנת מיניות פרועה, שמציעה מגדריות נזילה החורגת מעבר לחשיבה חד-ממדית מגדרית ואידיאולוגית.

+ English

Erotic and National Traces in David Vogel’s Language
Nirit Kurman

This study focuses on bold – yet often overlooked – expressions of sexuality in David Vogel’s 1929 volume of poems Lifnei hasha’ar he’afel (Before the Dark Gate). Emphasizing the tenderness and passivity in Vogel's poems, critics have missed the violent and active facet of the very same poems. Indeed, focusing on sexuality reveals a surprising resemblance between Vogel’s poems and his prose fiction: what is visible and explicit in his prose simply becomes more subtle and suggestive in his poetry. Whether overt or covert, the sexual violence in the poems is directed at the female figure, yet this figure represents a reversal of power relations: inferiority becomes a source of power. Thus, the poems provide an innovative observation of gender issues, which culminates in Vogel’s writing in the first person through the female consciousness.

The poems, moreover, reveal a surprising connection between sexuality, particularly female sexuality, and traditional Judaism – contrary to critics’ claims that there are no Jewish elements in Vogel’s works. This connection sheds light on an issue that has been extensively discussed in literary criticism: Vogel’s relationship with Zionism, his place in the Hebrew literary field of his time, and his identity as a writer who chose the Hebrew language while blatantly shying away from Zionist content. Through sexuality, particularly jouissance and masochism, Vogel’s Before the Dark Gate challenges both the Aryan paradigm that views the Jewish male as inferior and feminine and the Zionist paradigm that adopted anti-Semitic views by striving to make the Jew masculine. The tender and lyrically sorrowful poems conceal a wild sexuality that suggests gender flexibility, far beyond the one-dimensional concept of gender and ideology.

+ Arabic

"أَنمو في حُلمِكِ الغضّ، النَّاصع": اقتفاء أثر الشهوانية والقومية في إبداعات دافيد فوغيل
نيريت كورمن

يتمحور موضوع المقالة الحالية حول مسألة الجنس في الديوان الشعري خلف الباب الداكن (1929) للشاعر دافيد فوغيل. ركّز النقد الموجّه إلى قصائد فوغيل الجنسية على لينها وخمولها، وبذلك فقد أغفل الجانب العنيف والنشط للقصائد نفسها. تكشف المقالة الحالية عن الجانب الجنسي الصريح والثوري في قصائد فوغيل. يفضح هذا التركيز على الجنس أوجه شبه مفاجئة بين قصائد فوغيل وبين أعماله النثرية، ففي حين نجد الجنس الملطّف في قصائده فإننا نجد إشارة أعماله النثرية إلى الجنس الصريح والمباشر. تتضمّن أعمال فوغيل عنفًا جنسيًا صريحًا ومبطّنًا موجّهًا ضد شخصية نسائية معينة، إلاّ أنه يكمن في هذه الشخصية العكس من ذلك – إذ نشهد أن المكانة الدونية تتكشّف بوصفها مصدرًا للقوة. يصل تناول فوغيل الجديد لقضايا الجندر إلى ذروته في الانتقال إلى كتابة القصائد بضمير المتكلّم الأمر الذي يفترض حضور الوعي النسائي. كذلك، خلافًا للنقد القائل إن أعمال فوغيل لا تتضمّن مضامين يهودية، تتوقّف الكاتبة عند العلاقة المفاجئة القائمة في قصائد فوغيل بين الجنس، وخاصة الجنس النسائي، وبين التراث اليهودي. تساعدنا العلاقة بين النسوية واليهودية المنبثقة أن ندرك بصورة جديدة إحدى القضايا المبحوثة كثيرًا في دراسة الأدب ألا وهي قضية علاقة فوغيل بالصهيونية بسبب اختياره اللغة العبرية وحقل الأدب العبري للإبداع من خلالهما، إلاّ أنه تحفّظ صراحةً من جهة أخرى من جميع المضامين الصهيونية. تسعى قصائد فوغيل المشتملة في ديوانه خلف الباب الداكن – من خلال تناول مسألة الجنس، وخاصة الشهوة والتلذّذ بممارسة العنف (السادية) – إلى تحدّي الإطار المفاهيمي (براديم paradigm) الآري المعادي للسامية الذي يرى باليهودي مخلوقًا وضيعًا وأنثويًا وكذلك الإطار المفاهيمي (براديم) الصهيوني الذي يستبطن مفهوم معاداة السامية ويهدف إلى تحويل شخصية اليهودي إلى شخصية ذكورية. تتضمّن عبارات فوغيل الشعرية الوجدانية، الهادئة والمفعمة بالشجون، جنسًا صاخبًا يطرح مفهومًا انسيابيًا للجندر يتعدّى التفكير الجندري والأيديولوجي أحادي البعد.

נגישות
סגור סרגל נגישות