גישה חופשית
החורף של הרעולות: כיסוי וגילוי ב-2007/8

החורף של הרעולות: כיסוי וגילוי ב-2007/8

גישה חופשית הורדה
  • תיאור

תיאור מוצר

החורף של הרעולות: כיסוי וגילוי ב-2007/8 /
תמר אלאור

בסתיו 2007 הופיעו בעיתונות הישראלית סיפורים על קבוצה קטנה של נשים יהודיות חרדיות שכונו "הנשים הרעולות מבית שמש" (ועד מהרה הודבק להן הכינוי "נשות הטליבאן"). הקבוצה מנתה כחמישים נשים והגדירה קוד לבוש חדש. הנשים כיסו את גופן, את ראשן ופניהן בשכבות בד רבות, דבקו בתזונה בריאה והקפידו על תענית דיבור שעות אחדות ביום.
בחורף 2008 שבו הנשים מבית שמש לכותרות. מנהיגתן נעצרה בשל אישומים בהתעללות גופנית ומינית ב-12 ילדיה. היא הואשמה גם במנהגים פולחניים. המאמר מציב את מקרה המבחן המוגבל של נשות בית שמש אל מול תופעות אחרות של כיסוי וגילוי של הגוף הנשי בפומבי. התגובות להתנהגותן של הנשים, כפי שבוטאו על ידי משפחותיהן, קהילותיהן והמדינה, מנותחות במאמר כדי ללמוד "כמה מגופך יש לראות". בצרפת ובטורקיה הדיון סביב הרעלה מתנהל בשם שיח האזרחות, אך בישראל הוא נעשה דרך הלאום והמגדר (אימהוּת).
ניתוח זה מבקש להראות כי ההתנגדות לרעלות אינה קשורה בהכרח לגזענות, בדיוק כפי שקבלת הרעלות אינה קשורה דווקא לרב-תרבותיות או לסובלנות.

A Veiled Winter / Tamar El-Or

In the fall of 2007, the Israeli press published several stories on a small group of ultra-orthodox Jewish women whom they named, “The veiled women of Beit Shemesh” (quickly labeled “The Taliban women”). The group numbered as many as 50 followers, and adhered to a new dress code. The women were covered (heads and faces as well) with many layers of clothing, followed a rigorous health diet and refrained from talking for several hours a day. In the winter of 2008, the women from Beit Shemesh were in the news again. Their leader was arrested on charges of the physical and sexual child abuse of her twelve children. She was also accused of cult-like practices. The limited case study of the women from Beit Shemesh is juxtaposed with other cases of covering/revealing the female body in public. The reactions to their behavior, as expressed by their families, communities and the State, are analyzed in order to learn “how much of a woman should be seen”. The paper shows that while in France or Turkey, the veiling debate is controlled by a discourse on Citizenship, while in Israel, it is Nationality and Gender (motherhood). This analysis attempts to show that opposition to the veils is not all about racism, just as acceptance of the veils is not all about multi-culturalism or tolerance.

الشتاء المحجوب / تمار إليئور

نشرت الصحافة الإسرائيلية في خريف 2007 بضعة قصص حول فئة صغيرة من النساء اليهوديات المتحجّبات المنتميات إلى الفئة الحريدية (الأرثوذآسية) في إسرائيل، وقد أطلقت عليهن تعبير "نساء بيت شيمش المتحجبات " (وسريعًا حظين في وسائل الإعلام الإ سرائيلية بكنية "نساء طالبان "). تتشكّل هذه الفئة من نحو 50 امرأة تلبسن ثيابًا خاصة، تغطين أنفسهن بالكامل، بما في ذلك رؤوسهن ووجوههن أيضًا، بواسطة عدة طبقات من القماش، إضافة إلى التزامهن بحمية صحية صارمة والامتناع عن الكلام لبضع ساعات يوميً ا. ظهرت هذه الفئة من النساء مجدّدًا في وسائل الإعلام في شتاء العام 2008 . تمّ اعتقال قائدة هذه الفئة وتوجيه اتهامات لها مفادها الاعتداء الجنسي والجسدي على أطفالها الاثنى عشر . آما اتهمت بممارسة شعائر شبه دينية غريبة. يرآّز هذا المقال على فئة نساء بيت شيمش آحالة دراسية بشان مو ضوع الجسد الأنثوي في الحيّز العام . ويتناول ردود الفعل على سلوآهن آما يُعبّر عنها بين عائلاتهن ومجتمعاتهن المحلّية ومن طرف الدولة بغية الاستدلال على "آيف ينبغي على المرأة أن تبدو ". آذلك، يتضح من المقال أنه بينما يدور الحديث في فرنسا وترآيا بشأن الحجاب حول قضية المواطنة، يدور الحديث في إسرائيل حول مسألة القومية والجندر (أمومة). ويتضح من المقارنة أنَّ الاعتراض على الحجاب لا يدور فقط حول قضايا عنصرية، آما أنَّ قبول الحجاب لا يدور فقط حول تعدّد الثقافات أو التسامح فقط.

+ תקציר

החורף של הרעולות: כיסוי וגילוי ב-2007/8 /
תמר אלאור

בסתיו 2007 הופיעו בעיתונות הישראלית סיפורים על קבוצה קטנה של נשים יהודיות חרדיות שכונו "הנשים הרעולות מבית שמש" (ועד מהרה הודבק להן הכינוי "נשות הטליבאן"). הקבוצה מנתה כחמישים נשים והגדירה קוד לבוש חדש. הנשים כיסו את גופן, את ראשן ופניהן בשכבות בד רבות, דבקו בתזונה בריאה והקפידו על תענית דיבור שעות אחדות ביום.
בחורף 2008 שבו הנשים מבית שמש לכותרות. מנהיגתן נעצרה בשל אישומים בהתעללות גופנית ומינית ב-12 ילדיה. היא הואשמה גם במנהגים פולחניים. המאמר מציב את מקרה המבחן המוגבל של נשות בית שמש אל מול תופעות אחרות של כיסוי וגילוי של הגוף הנשי בפומבי. התגובות להתנהגותן של הנשים, כפי שבוטאו על ידי משפחותיהן, קהילותיהן והמדינה, מנותחות במאמר כדי ללמוד "כמה מגופך יש לראות". בצרפת ובטורקיה הדיון סביב הרעלה מתנהל בשם שיח האזרחות, אך בישראל הוא נעשה דרך הלאום והמגדר (אימהוּת).
ניתוח זה מבקש להראות כי ההתנגדות לרעלות אינה קשורה בהכרח לגזענות, בדיוק כפי שקבלת הרעלות אינה קשורה דווקא לרב-תרבותיות או לסובלנות.

+ English

A Veiled Winter / Tamar El-Or

In the fall of 2007, the Israeli press published several stories on a small group of ultra-orthodox Jewish women whom they named, “The veiled women of Beit Shemesh” (quickly labeled “The Taliban women”). The group numbered as many as 50 followers, and adhered to a new dress code. The women were covered (heads and faces as well) with many layers of clothing, followed a rigorous health diet and refrained from talking for several hours a day. In the winter of 2008, the women from Beit Shemesh were in the news again. Their leader was arrested on charges of the physical and sexual child abuse of her twelve children. She was also accused of cult-like practices. The limited case study of the women from Beit Shemesh is juxtaposed with other cases of covering/revealing the female body in public. The reactions to their behavior, as expressed by their families, communities and the State, are analyzed in order to learn “how much of a woman should be seen”. The paper shows that while in France or Turkey, the veiling debate is controlled by a discourse on Citizenship, while in Israel, it is Nationality and Gender (motherhood). This analysis attempts to show that opposition to the veils is not all about racism, just as acceptance of the veils is not all about multi-culturalism or tolerance.

+ Arabic

الشتاء المحجوب / تمار إليئور

نشرت الصحافة الإسرائيلية في خريف 2007 بضعة قصص حول فئة صغيرة من النساء اليهوديات المتحجّبات المنتميات إلى الفئة الحريدية (الأرثوذآسية) في إسرائيل، وقد أطلقت عليهن تعبير "نساء بيت شيمش المتحجبات " (وسريعًا حظين في وسائل الإعلام الإ سرائيلية بكنية "نساء طالبان "). تتشكّل هذه الفئة من نحو 50 امرأة تلبسن ثيابًا خاصة، تغطين أنفسهن بالكامل، بما في ذلك رؤوسهن ووجوههن أيضًا، بواسطة عدة طبقات من القماش، إضافة إلى التزامهن بحمية صحية صارمة والامتناع عن الكلام لبضع ساعات يوميً ا. ظهرت هذه الفئة من النساء مجدّدًا في وسائل الإعلام في شتاء العام 2008 . تمّ اعتقال قائدة هذه الفئة وتوجيه اتهامات لها مفادها الاعتداء الجنسي والجسدي على أطفالها الاثنى عشر . آما اتهمت بممارسة شعائر شبه دينية غريبة. يرآّز هذا المقال على فئة نساء بيت شيمش آحالة دراسية بشان مو ضوع الجسد الأنثوي في الحيّز العام . ويتناول ردود الفعل على سلوآهن آما يُعبّر عنها بين عائلاتهن ومجتمعاتهن المحلّية ومن طرف الدولة بغية الاستدلال على "آيف ينبغي على المرأة أن تبدو ". آذلك، يتضح من المقال أنه بينما يدور الحديث في فرنسا وترآيا بشأن الحجاب حول قضية المواطنة، يدور الحديث في إسرائيل حول مسألة القومية والجندر (أمومة). ويتضح من المقارنة أنَّ الاعتراض على الحجاب لا يدور فقط حول قضايا عنصرية، آما أنَّ قبول الحجاب لا يدور فقط حول تعدّد الثقافات أو التسامح فقط.

נגישות
סגור סרגל נגישות