גישה חופשית
זיכרון של חיים: קריאה בסיפורת הדור השני לשואה

זיכרון של חיים: קריאה בסיפורת הדור השני לשואה

גישה חופשית הורדה
  • תיאור

תיאור מוצר

זיכרון של חיים: קריאה בסיפורת הדור השני לשואה /
טלילה קוש-זוהר

הטענה המרכזית של המאמר היא שסיפורת הדור השני בישראל – שראשיתה באמצע שנות השמונים של המאה העשרים ושמתוארת במחקר כקורפוס שמשמיע נרטיב זיכרון פרטי – מתדיינת עם קונסנזוס השואה הישראלי. יוצרי הדור השני ביקשו לנכס מחדש את זיכרון השואה מידי הספרה הציבורית, שבה עוצב בעשורים הראשונים למדינה כזיכרון לאומי (של שואה/גבורה/תקומה) באופן כמעט אקסקלוסיבי, ותחת זאת להשמיעו כזיכרון אישי ואותנטי של השורדים ושל צאצאיהם, שגדלו עם הטראומה. קורפוס זה ממשיך ונכתב במציאות ישראלית שבה הקונסנזוס הלאומי של השואה מאפשר ומייצר קשרים הדוקים בין מציאות פוליטית וביטחונית לבין זיכרון השואה.

המחברת מאמצת מתודת קריאה פמיניסטית כדי להציע קריאה חדשה ביצירות הדור השני, ומצביעה על ההתדיינות הביקורתית שלהן עם זיכרון השואה הקונסנזואלי. היא בוחנת את הפרויקט הלשוני של יוצרי הדור השני בראי הפרויקט הפמיניסטי, שמתמקד במציאת שפה חדשה, וביכולת לראות במאפייניה שאינם "תקינים" מבחינה לשונית יתרון של הבעה ולא כישלון שלה, ופוטנציאל של חתרנות והתנגדות לסכמות המארגנות שבבסיס המבנה המסודר של השפה השליטה.

Another Memory: A New Reading of Second-Generation Holocaust Literature in Israel /
Talila Kosh-Zohar

The writing about the memory of the Holocaust by the second generation in Israel is in dialogue with the Israeli consensus about the Holocaust. Since its emergence in the mid-1980s, this corpus has re-appropriated the memory of the Holocaust from the public sphere in which it was shaped almost exclusively as a national memory (under the banner of “Shoah, heroism, redemption”), and presented it as the personal and authentic memory of the survivors and their offspring who were raised with the trauma. These works are written in a country where this national consensus about the Holocaust facilitates intimate relations between the political and military reality and the memory of the Holocaust.

A feminist method is employed for a new reading of this second-generation literature. The linguistic project of its authors—to forge a new language to represent the Holocaust—is considered through the lens of the feminist project: the development of a new language whose linguistically irregular components are viewed not as a failure, but as an expressive asset with a subversive potential to oppose the organizing schemata of the dominant language.

ذاكرة حياة: قراءة في أدب القصة لدى الجيل الثاني للمحرقة اليهودية /
تليلة كوش-زوهر

يكمن الادعاء الرئيس لهذا المقال في هو أنّ أدب القصة لدى الجيل الثاني في إسرائيل، الذي يعود تاريخه إلى منتصف ثمانينيات القرن العشرين، والذي وصفته الأبحاث كمجموعة أدبية تحمل رواية ذاكرة ذاتية تتناقش مع إجماع المحرقة الإسرائيلي. أراد أدباء الجيل الثاني استرجاع ذاكرة المحرقة من الفضاء العام، تلك الذاكرة التي تبلورت في العقود الأولى للدولة بوصفها ذاكرة وطنية ( للمحرقة/ والبطولة/ والنهوض) بشكل حصري تقريبًا، وبدلاً من ذلك سعى هؤلاء إلى اعتبارها ذاكرة شخصية وأصيلة للناجين من المحرقة ولذريتهم، الذين ترعرعوا في ظلّ صدمتها. هذه المجموعة الأدبية لا تزال تكتب في واقع إسرائيليّ فيه الاجماع القوميّ حول المحرقة يسمح ويخلق صلات وثيقة بين الواقع السياسي والأمني وبين الذكرى والمحرقة. لا تزال هذه المجموعة الأدبية سائدة وتكتب في السياق الإسرائيلي حيث يتيح الإجماع القومي حول المحرقة فرص ويستحدث سياقات قوية تربط بين الواقع السياسي والأمني وبين ذاكرة المحرقة.

تتبنَّى كاتبة المقال منهج قراءة نسوية من أجل أن تقترح قراءة جديدة في أعمال الجيل الثاني، وتشير إلى نقاشها النقدي مع ذاكرة المحرقة التي تحظى بالإجماع. تقوم الكاتبة بفحص المشروع اللغوي لكتّاب الجيل الثاني من منظور المشروع النسوي، بوصفه مشروعًا يركّز على استحداث لغة جديدة، ويوفّر القدرة على رؤية خصائصها اللغوية غير "السوية" ميزة للتعبير لا إخفاقًا، ويؤكّد على الطاقة الكامنة في تقويض الأفكار السائدة المبلورة القائمة في أساس البناء المنظّم للغة المهيمنة ومقاومتها.

+ תקציר

זיכרון של חיים: קריאה בסיפורת הדור השני לשואה /
טלילה קוש-זוהר

הטענה המרכזית של המאמר היא שסיפורת הדור השני בישראל – שראשיתה באמצע שנות השמונים של המאה העשרים ושמתוארת במחקר כקורפוס שמשמיע נרטיב זיכרון פרטי – מתדיינת עם קונסנזוס השואה הישראלי. יוצרי הדור השני ביקשו לנכס מחדש את זיכרון השואה מידי הספרה הציבורית, שבה עוצב בעשורים הראשונים למדינה כזיכרון לאומי (של שואה/גבורה/תקומה) באופן כמעט אקסקלוסיבי, ותחת זאת להשמיעו כזיכרון אישי ואותנטי של השורדים ושל צאצאיהם, שגדלו עם הטראומה. קורפוס זה ממשיך ונכתב במציאות ישראלית שבה הקונסנזוס הלאומי של השואה מאפשר ומייצר קשרים הדוקים בין מציאות פוליטית וביטחונית לבין זיכרון השואה.

המחברת מאמצת מתודת קריאה פמיניסטית כדי להציע קריאה חדשה ביצירות הדור השני, ומצביעה על ההתדיינות הביקורתית שלהן עם זיכרון השואה הקונסנזואלי. היא בוחנת את הפרויקט הלשוני של יוצרי הדור השני בראי הפרויקט הפמיניסטי, שמתמקד במציאת שפה חדשה, וביכולת לראות במאפייניה שאינם "תקינים" מבחינה לשונית יתרון של הבעה ולא כישלון שלה, ופוטנציאל של חתרנות והתנגדות לסכמות המארגנות שבבסיס המבנה המסודר של השפה השליטה.

+ English

Another Memory: A New Reading of Second-Generation Holocaust Literature in Israel /
Talila Kosh-Zohar

The writing about the memory of the Holocaust by the second generation in Israel is in dialogue with the Israeli consensus about the Holocaust. Since its emergence in the mid-1980s, this corpus has re-appropriated the memory of the Holocaust from the public sphere in which it was shaped almost exclusively as a national memory (under the banner of “Shoah, heroism, redemption”), and presented it as the personal and authentic memory of the survivors and their offspring who were raised with the trauma. These works are written in a country where this national consensus about the Holocaust facilitates intimate relations between the political and military reality and the memory of the Holocaust.

A feminist method is employed for a new reading of this second-generation literature. The linguistic project of its authors—to forge a new language to represent the Holocaust—is considered through the lens of the feminist project: the development of a new language whose linguistically irregular components are viewed not as a failure, but as an expressive asset with a subversive potential to oppose the organizing schemata of the dominant language.

+ Arabic

ذاكرة حياة: قراءة في أدب القصة لدى الجيل الثاني للمحرقة اليهودية /
تليلة كوش-زوهر

يكمن الادعاء الرئيس لهذا المقال في هو أنّ أدب القصة لدى الجيل الثاني في إسرائيل، الذي يعود تاريخه إلى منتصف ثمانينيات القرن العشرين، والذي وصفته الأبحاث كمجموعة أدبية تحمل رواية ذاكرة ذاتية تتناقش مع إجماع المحرقة الإسرائيلي. أراد أدباء الجيل الثاني استرجاع ذاكرة المحرقة من الفضاء العام، تلك الذاكرة التي تبلورت في العقود الأولى للدولة بوصفها ذاكرة وطنية ( للمحرقة/ والبطولة/ والنهوض) بشكل حصري تقريبًا، وبدلاً من ذلك سعى هؤلاء إلى اعتبارها ذاكرة شخصية وأصيلة للناجين من المحرقة ولذريتهم، الذين ترعرعوا في ظلّ صدمتها. هذه المجموعة الأدبية لا تزال تكتب في واقع إسرائيليّ فيه الاجماع القوميّ حول المحرقة يسمح ويخلق صلات وثيقة بين الواقع السياسي والأمني وبين الذكرى والمحرقة. لا تزال هذه المجموعة الأدبية سائدة وتكتب في السياق الإسرائيلي حيث يتيح الإجماع القومي حول المحرقة فرص ويستحدث سياقات قوية تربط بين الواقع السياسي والأمني وبين ذاكرة المحرقة.

تتبنَّى كاتبة المقال منهج قراءة نسوية من أجل أن تقترح قراءة جديدة في أعمال الجيل الثاني، وتشير إلى نقاشها النقدي مع ذاكرة المحرقة التي تحظى بالإجماع. تقوم الكاتبة بفحص المشروع اللغوي لكتّاب الجيل الثاني من منظور المشروع النسوي، بوصفه مشروعًا يركّز على استحداث لغة جديدة، ويوفّر القدرة على رؤية خصائصها اللغوية غير "السوية" ميزة للتعبير لا إخفاقًا، ويؤكّد على الطاقة الكامنة في تقويض الأفكار السائدة المبلورة القائمة في أساس البناء المنظّم للغة المهيمنة ومقاومتها.

קטגוריה:
נגישות
סגור סרגל נגישות