גישה חופשית
ספרות החלוקה: על פדגוגיה ופוליטיקה בהשוואה בין הודו לישראל

ספרות החלוקה: על פדגוגיה ופוליטיקה בהשוואה בין הודו לישראל

גישה חופשית הורדה
  • תיאור

תיאור מוצר

ספרות החלוקה: על פדגוגיה ופוליטיקה בהשוואה בין הודו לישראל
איילת בן-ישי

בשנת 1947 נתקבלו שתי החלטות על חלוקת חבל ארץ שבשלטון הבריטים לשתי מדינות עצמאיות: בדרום אסיה חגגו את עצמאותן הודו ופקיסטן, חגיגות שלוו באירועי אלימות חסרי תקדים ובהפיכתם של כ-18 מיליון איש ואישה לפליטים. במזרח התיכון קמה בעקבות החלטת החלוקה מדינה עצמאית אחת, ישראל, בעוד העם הפלסטיני נותר חסר מדינת לאום. מאמר זה מתבסס על סמינר שלימדה המחברת בחוג לאנגלית באוניברסיטת חיפה; הסמינר התמקד ברומנים העוסקים בחלוקתה של תת-היבשת ההודית, והשתתפו בו סטודנטיות יהודיות ופלסטיניות. הסמינר לא תוכנן להיות השוואתי, אבל השוואות לנכבה מצד אחד ולשואה מצד שני עלו ללא הרף. המחברת מדגימה כיצד הדיונים בכיתה הובילו בסופו של דבר לגיבושו של מודל פדגוגי-מחקרי שאינו מתייחס אל ההקשר ההודי ואל ההקשר המקומי כאל זירות נפרדות לגמרי, אלא כאל זירות המתקיימות במרחב קולוניאלי ופוסטקולוניאלי משותף. השפה האנגלית, שפת הקולוניאליזם והניאו-אימפריאליזם, שבה נכתבו הרומנים ובה גם נדונו בסמינר, נבחנה בתשומת לב מיוחדת: האנגלית יצרה הזרה שסייעה לעמעם את הילת ה"אותנטיות" של הרומנים ההודיים; היא הנכיחה את התיווך התרבותי שבין האירוע לייצוגו; וחשפה את המפגש בין המורכבות האידיאולוגית של הטקסט לבין מורכבותה של זירת הקריאה – באנגלית, במחלקה לאנגלית, בעיר חיפה, היום.

On the Practice, Pedagogy, and Politics of the Israel–India Comparative Project
Ayelet Ben-Yishai

In 1947/48, two territories that had been under British administration – India and Palestine – underwent partition. In South Asia the partition resulted in the formation of two independent states, India and Pakistan, and was accompanied by massive bloodshed and the uprooting of an estimated 18 million refugees. In the Middle East it led to one independent state, Israel, and the statelessness of another people, the Palestinians. This article – based on my experiences teaching the English-language literature of the South Asian Partition to Palestinian and Jewish students at the University of Haifa – tries to articulate the problems and payoffs of a comparative study of the two partitions, offering my insights as the prelude to a larger methodological discussion of the India-Israel comparative project. I suggest a critical textual methodology that reads the literature of the South Asian Partition as mediated through our own local context and culture. An analysis of the English language, here both a foreign language and a necessary context, articulates a comparative position that reads the complex ideology of the text through a similarly complex ideology of the location of its reading.

أدب التقسيم: حول أصول التدريس والسياسة في المقارنة بين الهند وإسرائيل
أييلت بن يشاي

اتخذ في سنة 1948 قراران بشأن تقسيم بلاد يخضع إلى السلطة البريطانية إلى دولتين مستقلتين: احتفل في جنوب أسيا باستقلال الهند والباكستان، ورافق هذا الاحتفال أحداث عنيفة لا سابق لها وتحويل نحو 18 مليون شخص إلى لاجئين. أما في الشرق الأوسط، فقد أقيمت في أعقاب اتخاذ قرار التقسيم دولة مستقلة واحدة، هي إسرائيل، بينما بقي الفلسطينيون بلا دولة قومية لهم. تستند المقالة الحالية إلى سمينار تدرّسه الكاتبة في قسم اللغة والأدب الإنجليزي في جامعة حيفا؛ وقد ركّز السمينار على روايات تتناول تقسيم شبه القارة الهندية وشارك فيه طلاب يهود وفلسطينيون. لم يتم التخطيط للسمينار بأن يكون دراسة مقارنة، إلاّ أن المقارنات مع النكبة من جهة ومع المحرقة من جهة أخرى قد ظهرت على الدوام. تطرح الكاتبة بعض الأمثلة حول كيف أفضت النقاشات في الصف في نهاية المطاف إلى بلورة أنموذج تربوي-بحثي لا يتناول السياق الهندي والسياق المحلّي بوصفهما حيزيْن منفصلين تمامًا، وإنما حيزيْن متموضعان في حيّز كولونيالي وما بعد كولونيالي مشترك. لقد تمّ التعامل مع اللغة الإنجليزية، لغة الكولونيالية والإمبريالية الجديدة، بواسطتها كتبت الروايات وبها تمّت المناقشة في السمينار، بصورة مميّزة: لقد استحدثت اللغة الإنجليزية غربة ساهمت في طمس هالة "الأصالة" للروايات الهندية؛ وفرضت حضور الوساطة الثقافية بين الحدث وتمثيله؛ وكشفت عن اللقاء بين التعقيدات الأيديولوجية للنص وبين تعقيدات حلبة القراءة بالإنجليزية في قسم اللغة الإنجليزية في مدينة حيفا في الوقت الراهن.

+ תקציר

ספרות החלוקה: על פדגוגיה ופוליטיקה בהשוואה בין הודו לישראל
איילת בן-ישי

בשנת 1947 נתקבלו שתי החלטות על חלוקת חבל ארץ שבשלטון הבריטים לשתי מדינות עצמאיות: בדרום אסיה חגגו את עצמאותן הודו ופקיסטן, חגיגות שלוו באירועי אלימות חסרי תקדים ובהפיכתם של כ-18 מיליון איש ואישה לפליטים. במזרח התיכון קמה בעקבות החלטת החלוקה מדינה עצמאית אחת, ישראל, בעוד העם הפלסטיני נותר חסר מדינת לאום. מאמר זה מתבסס על סמינר שלימדה המחברת בחוג לאנגלית באוניברסיטת חיפה; הסמינר התמקד ברומנים העוסקים בחלוקתה של תת-היבשת ההודית, והשתתפו בו סטודנטיות יהודיות ופלסטיניות. הסמינר לא תוכנן להיות השוואתי, אבל השוואות לנכבה מצד אחד ולשואה מצד שני עלו ללא הרף. המחברת מדגימה כיצד הדיונים בכיתה הובילו בסופו של דבר לגיבושו של מודל פדגוגי-מחקרי שאינו מתייחס אל ההקשר ההודי ואל ההקשר המקומי כאל זירות נפרדות לגמרי, אלא כאל זירות המתקיימות במרחב קולוניאלי ופוסטקולוניאלי משותף. השפה האנגלית, שפת הקולוניאליזם והניאו-אימפריאליזם, שבה נכתבו הרומנים ובה גם נדונו בסמינר, נבחנה בתשומת לב מיוחדת: האנגלית יצרה הזרה שסייעה לעמעם את הילת ה"אותנטיות" של הרומנים ההודיים; היא הנכיחה את התיווך התרבותי שבין האירוע לייצוגו; וחשפה את המפגש בין המורכבות האידיאולוגית של הטקסט לבין מורכבותה של זירת הקריאה – באנגלית, במחלקה לאנגלית, בעיר חיפה, היום.

+ English

On the Practice, Pedagogy, and Politics of the Israel–India Comparative Project
Ayelet Ben-Yishai

In 1947/48, two territories that had been under British administration – India and Palestine – underwent partition. In South Asia the partition resulted in the formation of two independent states, India and Pakistan, and was accompanied by massive bloodshed and the uprooting of an estimated 18 million refugees. In the Middle East it led to one independent state, Israel, and the statelessness of another people, the Palestinians. This article – based on my experiences teaching the English-language literature of the South Asian Partition to Palestinian and Jewish students at the University of Haifa – tries to articulate the problems and payoffs of a comparative study of the two partitions, offering my insights as the prelude to a larger methodological discussion of the India-Israel comparative project. I suggest a critical textual methodology that reads the literature of the South Asian Partition as mediated through our own local context and culture. An analysis of the English language, here both a foreign language and a necessary context, articulates a comparative position that reads the complex ideology of the text through a similarly complex ideology of the location of its reading.

+ Arabic

أدب التقسيم: حول أصول التدريس والسياسة في المقارنة بين الهند وإسرائيل
أييلت بن يشاي

اتخذ في سنة 1948 قراران بشأن تقسيم بلاد يخضع إلى السلطة البريطانية إلى دولتين مستقلتين: احتفل في جنوب أسيا باستقلال الهند والباكستان، ورافق هذا الاحتفال أحداث عنيفة لا سابق لها وتحويل نحو 18 مليون شخص إلى لاجئين. أما في الشرق الأوسط، فقد أقيمت في أعقاب اتخاذ قرار التقسيم دولة مستقلة واحدة، هي إسرائيل، بينما بقي الفلسطينيون بلا دولة قومية لهم. تستند المقالة الحالية إلى سمينار تدرّسه الكاتبة في قسم اللغة والأدب الإنجليزي في جامعة حيفا؛ وقد ركّز السمينار على روايات تتناول تقسيم شبه القارة الهندية وشارك فيه طلاب يهود وفلسطينيون. لم يتم التخطيط للسمينار بأن يكون دراسة مقارنة، إلاّ أن المقارنات مع النكبة من جهة ومع المحرقة من جهة أخرى قد ظهرت على الدوام. تطرح الكاتبة بعض الأمثلة حول كيف أفضت النقاشات في الصف في نهاية المطاف إلى بلورة أنموذج تربوي-بحثي لا يتناول السياق الهندي والسياق المحلّي بوصفهما حيزيْن منفصلين تمامًا، وإنما حيزيْن متموضعان في حيّز كولونيالي وما بعد كولونيالي مشترك. لقد تمّ التعامل مع اللغة الإنجليزية، لغة الكولونيالية والإمبريالية الجديدة، بواسطتها كتبت الروايات وبها تمّت المناقشة في السمينار، بصورة مميّزة: لقد استحدثت اللغة الإنجليزية غربة ساهمت في طمس هالة "الأصالة" للروايات الهندية؛ وفرضت حضور الوساطة الثقافية بين الحدث وتمثيله؛ وكشفت عن اللقاء بين التعقيدات الأيديولوجية للنص وبين تعقيدات حلبة القراءة بالإنجليزية في قسم اللغة الإنجليزية في مدينة حيفا في الوقت الراهن.

נגישות
סגור סרגל נגישות