ממלא מקום

הלשון הריבונית וריבונות הלשון: הגיליון שלא ערכתי

20.00
  • תיאור

תיאור מוצר

הלשון הריבונית וריבונות הלשון

יהודה שנהב-שהרבני

 

במאמר זה מציע יהודה שנהב מבט רפלקסיבי על מה שהחמיץ בתקופת כהונתו כעורך השני של כתב העת תיאוריה וביקורת (1999–2009). שנהב חוזר לשהרבני, שמו הקודם, ומפקיד בידו את המשימה לחשוף את העיוורון של התיאוריה הביקורתית, אשר ביחסה אל הערבית משכפלת למעשה את קווי המתאר של הסגרגציה הלשונית שבתשתית הקולוניאליזם הישראלי. לדברי שנהב, האנאלפביתיות של היהודים הישראלים בשפה הערבית (פחות מאחוז אחד מהם מסוגלים לקרוא טקסט בערבית) היא לא רק מכשול בפני צמיחתה של מחשבה ביקורתית משותפת ליהודים ולפלסטינים, אלא גם סימפטום מוקדם של אותו הר געש שעתיד להתפרץ ברעש גדול מתוך כלא העברית המשיחית המחולנת.

The Sovereign Language and the Sovereignty of Language: Presenting the Issue I Did Not Edit

Yehouda Shenhav-Shahrabani

“The Sovereign Language and the Sovereignty of Language” is a retrospective reflection by Theory and Criticism’s second editor (1999–2009) on the options and opportunities he missed during his term. Shenhav reverts to his former name, Shahrabani, to examine the myopia of critical theory with regard to Arabic, and the reproduction of the language segregation on which Israeli colonialism is founded. Shenhav-Shahrabani describes the widespread illiteracy of Israeli Jews in Arabic (0.5% of whom can read an Arabic text), not only as an obstacle to a shared Jewish–Palestinian critical language but also as an early symptom of the volcano that might erupt from the secularized messianic prison of Hebrew.

اللسان السيادية وسيادة اللسان

يهودا شنهاف شهرباني

يقترح يهودا شنهاف في هذه المقالة منظورًا ارتداديًا (Reflexive) يتمثّل في إضاعته لفرصة، أو أخطأ فيها أو لم يستغلها، حين كان يشغل منصب محرّر الرئيس لدورية نظرية ونقد (خلال السنين 1999-2009). يعود شنهاف لشهرباني، اسم العائلة السابق، ويكلّفه بالكشف عن عمى النظرية النقدية، على صعيد نظرتها للغة العربية، تلك النظرة التي تستنسخ عمليًا الخطوط العريضة للفصل اللغوي القائم في أساس الكولونيالية الإسرائيلية. بحسب شنهاف، لا تعتبر أمية اليهود الإسرائيليّين باللغة العربية (أقل من واحد بالمائة منهم يستطيعون قراءة نصّ بالعربية) عثرة أمام نمو الفكر النقدي المشترك لليهود والفلسطينيّين فقط، بل تعتبر عَرَضًا مسبقًا لنفس الجبل البركاني الذين سينفجر مستقبلاً بصورة هائلة من داخل سجن اللغة العبرية المسيائية المعلمنة كذلك.

+ תקציר

הלשון הריבונית וריבונות הלשון

יהודה שנהב-שהרבני

 

במאמר זה מציע יהודה שנהב מבט רפלקסיבי על מה שהחמיץ בתקופת כהונתו כעורך השני של כתב העת תיאוריה וביקורת (1999–2009). שנהב חוזר לשהרבני, שמו הקודם, ומפקיד בידו את המשימה לחשוף את העיוורון של התיאוריה הביקורתית, אשר ביחסה אל הערבית משכפלת למעשה את קווי המתאר של הסגרגציה הלשונית שבתשתית הקולוניאליזם הישראלי. לדברי שנהב, האנאלפביתיות של היהודים הישראלים בשפה הערבית (פחות מאחוז אחד מהם מסוגלים לקרוא טקסט בערבית) היא לא רק מכשול בפני צמיחתה של מחשבה ביקורתית משותפת ליהודים ולפלסטינים, אלא גם סימפטום מוקדם של אותו הר געש שעתיד להתפרץ ברעש גדול מתוך כלא העברית המשיחית המחולנת.

+ English

The Sovereign Language and the Sovereignty of Language: Presenting the Issue I Did Not Edit

Yehouda Shenhav-Shahrabani

“The Sovereign Language and the Sovereignty of Language” is a retrospective reflection by Theory and Criticism’s second editor (1999–2009) on the options and opportunities he missed during his term. Shenhav reverts to his former name, Shahrabani, to examine the myopia of critical theory with regard to Arabic, and the reproduction of the language segregation on which Israeli colonialism is founded. Shenhav-Shahrabani describes the widespread illiteracy of Israeli Jews in Arabic (0.5% of whom can read an Arabic text), not only as an obstacle to a shared Jewish–Palestinian critical language but also as an early symptom of the volcano that might erupt from the secularized messianic prison of Hebrew.

+ Arabic

اللسان السيادية وسيادة اللسان

يهودا شنهاف شهرباني

يقترح يهودا شنهاف في هذه المقالة منظورًا ارتداديًا (Reflexive) يتمثّل في إضاعته لفرصة، أو أخطأ فيها أو لم يستغلها، حين كان يشغل منصب محرّر الرئيس لدورية نظرية ونقد (خلال السنين 1999-2009). يعود شنهاف لشهرباني، اسم العائلة السابق، ويكلّفه بالكشف عن عمى النظرية النقدية، على صعيد نظرتها للغة العربية، تلك النظرة التي تستنسخ عمليًا الخطوط العريضة للفصل اللغوي القائم في أساس الكولونيالية الإسرائيلية. بحسب شنهاف، لا تعتبر أمية اليهود الإسرائيليّين باللغة العربية (أقل من واحد بالمائة منهم يستطيعون قراءة نصّ بالعربية) عثرة أمام نمو الفكر النقدي المشترك لليهود والفلسطينيّين فقط، بل تعتبر عَرَضًا مسبقًا لنفس الجبل البركاني الذين سينفجر مستقبلاً بصورة هائلة من داخل سجن اللغة العبرية المسيائية المعلمنة كذلك.