ממלא מקום

משפילים מבט: המציאות והסבל בזעיר אנפין בסרטי הארבה של חן שינברג

20.00
  • תיאור

תיאור מוצר

משפילים מבט: המציאות והסבל בזעיר אנפין בסרטי הארבה של חן שינברג

ענת פיק

מסה זו משתמשת במינוח האתי הרדיקלי של הפילוסופית והמיסטיקנית סימון וייל כדי לנתח כמה סרטים של האמן חן שיינברג, שבמרכזם עומד הייחוד האנטומולוגי והאונטולוגי של הארבה, על שלל המשמעויות הדתיות והתרבותיות שנקשרו בו – החל בתנ״ך וכלה בסרטי האסונות של ימינו. פיק מראה כיצד באמצעות התמקדות בפרט אחד בודד ופגיע במקום בנחיל המאיים וההרסני, שיינברג מסלק את האספקלריה התועלתנית והאלימה שמבעד לה התרגלנו לראות את בעלי החיים הלא-אנושיים, ומממש הלכה למעשה את קריאתה של וייל לשימת לב באמצעות מה שפיק מכנה ״מבט טבעוני״: מבט המופנה אל האחר החייתי ומכיר בסבלו בלי להשתמש בו, בלי לראות בו אמצעי להשגת מטרות או משאב בר-ניצול ובלי לחשוף אותו לחודרניותו וליומרנותו של המבט האמפתי הקלאסי.

Downcast Eyes: Reality and Suffering in Miniature in the Locust Films of Chen Sheinberg

Anat Pick

This essay makes use of the radical ethical terminology of the philosopher and mystic Simone Weil in order to analyze several films by the artist Chen Sheinberg, at the heart of which lies the entomological and ontological uniqueness of the locust, with all the religious and cultural meanings associated with it – from the Hebrew Bible to the disaster films of our times. Pick shows how, by focusing on a single individual, isolated and vulnerable, rather than on the threatening and destructive swarm, Sheinberg removes the utilitarian and violent perspective through which we have become used to seeing nonhuman animals, and in practice responds to Weil’s call to pay attention by means of a “vegan gaze”, aimed at the animalistic other and recognizing its suffering without making use of it, without seeing it as a means for attaining goals or as an exploitable resource, and without exposing it to the invasiveness and pretentiousness of the classic empathic gaze.

يخفضون نظرهم: الواقع والمعاناة المصغران في أفلام الجراد لِحِن شينبرغ

عنات پيك

تستخدم هذه المقالة المصطلحات الأخلاقيّة الراديكاليّة للفيلسوفة والصوفيّة سيمون وايل لتحليل عدّة أفلام للفنان حن شاينبرغ، وفي مركزها الخصوصيّة الحَشَريّة والأُنطولوجيّة للجراد، في عدد كبير من المعاني الدينيّة والثقافيّة التي ارتبطت به- بدءًا من الكتّاب المقدّس ومرورًا بأفلام الكوارث المعاصرة. تُظهر پيك كيف أنّه من خلال التركيز على فرد واحد وضعيف بدلًا من سرب مهدِّد ومدمِّر، يقوم شاينبرج بالتخلّص من المنظور النفعيّ والعنيف الذي اعتدنا أن نرى من خلاله الحيوانات غير البشريّة، ويطبّق فعليًا دعوة وايل للنظر من خلال ما يسمّيه پيك "نظرة خُضَريّة": نظرة موجّهة إلى الآخر الحيوانيّ، ويعترف بمعاناته من دون استغلالها، أي من دون أن يرى فيها وسيلة لتحقيق أهداف أو موردًا قابلًا للاستغلال، ومن دون أن يعرّضه لتّطفل وتظاهر النظرة التعاطفيّة المعهودة.

+ תקציר

משפילים מבט: המציאות והסבל בזעיר אנפין בסרטי הארבה של חן שינברג

ענת פיק

מסה זו משתמשת במינוח האתי הרדיקלי של הפילוסופית והמיסטיקנית סימון וייל כדי לנתח כמה סרטים של האמן חן שיינברג, שבמרכזם עומד הייחוד האנטומולוגי והאונטולוגי של הארבה, על שלל המשמעויות הדתיות והתרבותיות שנקשרו בו – החל בתנ״ך וכלה בסרטי האסונות של ימינו. פיק מראה כיצד באמצעות התמקדות בפרט אחד בודד ופגיע במקום בנחיל המאיים וההרסני, שיינברג מסלק את האספקלריה התועלתנית והאלימה שמבעד לה התרגלנו לראות את בעלי החיים הלא-אנושיים, ומממש הלכה למעשה את קריאתה של וייל לשימת לב באמצעות מה שפיק מכנה ״מבט טבעוני״: מבט המופנה אל האחר החייתי ומכיר בסבלו בלי להשתמש בו, בלי לראות בו אמצעי להשגת מטרות או משאב בר-ניצול ובלי לחשוף אותו לחודרניותו וליומרנותו של המבט האמפתי הקלאסי.

+ English

Downcast Eyes: Reality and Suffering in Miniature in the Locust Films of Chen Sheinberg

Anat Pick

This essay makes use of the radical ethical terminology of the philosopher and mystic Simone Weil in order to analyze several films by the artist Chen Sheinberg, at the heart of which lies the entomological and ontological uniqueness of the locust, with all the religious and cultural meanings associated with it – from the Hebrew Bible to the disaster films of our times. Pick shows how, by focusing on a single individual, isolated and vulnerable, rather than on the threatening and destructive swarm, Sheinberg removes the utilitarian and violent perspective through which we have become used to seeing nonhuman animals, and in practice responds to Weil’s call to pay attention by means of a “vegan gaze”, aimed at the animalistic other and recognizing its suffering without making use of it, without seeing it as a means for attaining goals or as an exploitable resource, and without exposing it to the invasiveness and pretentiousness of the classic empathic gaze.

+ Arabic

يخفضون نظرهم: الواقع والمعاناة المصغران في أفلام الجراد لِحِن شينبرغ

عنات پيك

تستخدم هذه المقالة المصطلحات الأخلاقيّة الراديكاليّة للفيلسوفة والصوفيّة سيمون وايل لتحليل عدّة أفلام للفنان حن شاينبرغ، وفي مركزها الخصوصيّة الحَشَريّة والأُنطولوجيّة للجراد، في عدد كبير من المعاني الدينيّة والثقافيّة التي ارتبطت به- بدءًا من الكتّاب المقدّس ومرورًا بأفلام الكوارث المعاصرة. تُظهر پيك كيف أنّه من خلال التركيز على فرد واحد وضعيف بدلًا من سرب مهدِّد ومدمِّر، يقوم شاينبرج بالتخلّص من المنظور النفعيّ والعنيف الذي اعتدنا أن نرى من خلاله الحيوانات غير البشريّة، ويطبّق فعليًا دعوة وايل للنظر من خلال ما يسمّيه پيك "نظرة خُضَريّة": نظرة موجّهة إلى الآخر الحيوانيّ، ويعترف بمعاناته من دون استغلالها، أي من دون أن يرى فيها وسيلة لتحقيق أهداف أو موردًا قابلًا للاستغلال، ومن دون أن يعرّضه لتّطفل وتظاهر النظرة التعاطفيّة المعهودة.