ממלא מקום

עלייתו של הפמיניזם הניאו-ליברלי

20.00
  • תיאור

תיאור מוצר

עלייתו של הפמיניזם הניאו-ליברלי
קתרין רוטנברג

המאמר מתאר את עלייתו של פמיניזם ניאו-ליברלי ובוחן את השלכותיו הפוליטיות והחברתיות. באמצעות התחקות על ההיבטים השיחניים במניפסט הפמיניסטי לפרוץ קדימה, רב-המכר שכתבה מנהלת התפעול של פייסבוק, שריל סנדברג, מבקשת המחברת להסיק תובנות בדבר הדרכים שבהן הליברליזם המסורתי מגויס כיום כדי לייצר פמיניזם ניאו-ליברלי וסובייקט פמיניסטי חדש. הסובייקט הפמיניסטי מקבל על עצמו את מלוא האחריות לרווחתו (well-being) ולטיפול העצמי שלו (self-care), כשהוא מתבסס על יצירת איזון מאושר בין עבודה למשפחה, איזון הנשען על חישוב תמידי של עלות ותועלת. אפשר לראות בפמיניזם החדש הזה עוד תחום שהניאו-ליברליזם חלחל אליו וכונן לו גרסה משלו, ואולם המאמר מציע כי בה בעת הפמיניזם החדש גם משרת מטרה תרבותית מסוימת מאוד: הוא מרוקן את הפוטנציאל של הפמיניזם הליברלי לחשוף ולאתגר את הסתירות המכוננות של הדמוקרטיה הליברלית, ובכך מחזק עוד יותר את הרציונליות הניאו-ליברלית.

The Rise of Neoliberal Feminism
Catherine Rottenberg

The article describes the rise of neoliberal feminism and also its political and social ramifications. Through an examination of the discursive aspects of the feminist manifesto Lean In: Women, Work and the Will to Lead, the bestseller written by Facebook COO Sheryl Sandberg, I argue that one can obtain various insights regarding the ways in which traditional liberalism is enlisted today to create neoliberal feminism and a new feminist subject. The feminist subject takes upon itself the full responsibility for its wellbeing through self-care, which relies on the creation of a happy balance between work and family, a balance that relies on a constant cost–benefit calculation. Whereas it is argued that this new feminism can be understood as yet another area in which neoliberalism has made inroads by creating its own version of the original, I propose that at the same time it also serves a very specific cultural purpose: It removes liberal feminism’s potential for exposing and challenging the foundational contradictions of liberal democracy and thus strengthens the neoliberal rationale even more.

ظهور النسوية النيوليبرالية
كاثرين روتنبيرغ

تقوم المقالة بوصف صعود النسوية النيوليبرالية وفحص آثارها السياسية والاجتماعية. من خلال تعقّب الأبعاد الخطابية في المنشور النسوي "المضي قدمًا"، وهو الكتاب الذي حاز على نسبة مبيعات عالية جدًا ووضعته مديرة العمليات في فيسبوك، شيريل ساندبيرغ، تسعى الكاتبة إلى استخلاص أفكار بشأن الطرق التي يتم بها حاليًا تجنيد الليبرالية التقليدية لتشكيل نسوية نيوليبرالية وذات نسوية فاعلة جديدة. تأخذ الذات النسوية الفاعلة على عاتقها كامل المسئولية على رفاهيتها (well-being) ورعايتها الذاتية (self-care)، في ظل استناده إلى خلق توازن سعيد بين العمل والأسرة، ذلك التوازن المستند إلى حساب ثابت للتكلفة والمنفعة. يمكن النظر إلى هذه النسوية الجديدة بوصفها مجالاً إضافيًا تغلغلت فيه النيوليبرالية وكوّنت لنفسها صيغة خاصة به. ومع ذلك، تشير المقالة إلى أن النسوية الجديدة تخدم في نفس الوقت غرضًا ثقافيًا محددًا للغاية: فهي تقوم بتفريغ الطاقة الكامنة في النسوية الليبرالية لفضح التناقضات الأساسية القائمة في صلب الديمقراطية الليبرالية وتحدّيها، وبالتالي، تعزّز هذه النسوية الجديدة أكثر فأكثر العقلانية النيوليبرالية.

+ תקציר

עלייתו של הפמיניזם הניאו-ליברלי
קתרין רוטנברג

המאמר מתאר את עלייתו של פמיניזם ניאו-ליברלי ובוחן את השלכותיו הפוליטיות והחברתיות. באמצעות התחקות על ההיבטים השיחניים במניפסט הפמיניסטי לפרוץ קדימה, רב-המכר שכתבה מנהלת התפעול של פייסבוק, שריל סנדברג, מבקשת המחברת להסיק תובנות בדבר הדרכים שבהן הליברליזם המסורתי מגויס כיום כדי לייצר פמיניזם ניאו-ליברלי וסובייקט פמיניסטי חדש. הסובייקט הפמיניסטי מקבל על עצמו את מלוא האחריות לרווחתו (well-being) ולטיפול העצמי שלו (self-care), כשהוא מתבסס על יצירת איזון מאושר בין עבודה למשפחה, איזון הנשען על חישוב תמידי של עלות ותועלת. אפשר לראות בפמיניזם החדש הזה עוד תחום שהניאו-ליברליזם חלחל אליו וכונן לו גרסה משלו, ואולם המאמר מציע כי בה בעת הפמיניזם החדש גם משרת מטרה תרבותית מסוימת מאוד: הוא מרוקן את הפוטנציאל של הפמיניזם הליברלי לחשוף ולאתגר את הסתירות המכוננות של הדמוקרטיה הליברלית, ובכך מחזק עוד יותר את הרציונליות הניאו-ליברלית.

+ English

The Rise of Neoliberal Feminism
Catherine Rottenberg

The article describes the rise of neoliberal feminism and also its political and social ramifications. Through an examination of the discursive aspects of the feminist manifesto Lean In: Women, Work and the Will to Lead, the bestseller written by Facebook COO Sheryl Sandberg, I argue that one can obtain various insights regarding the ways in which traditional liberalism is enlisted today to create neoliberal feminism and a new feminist subject. The feminist subject takes upon itself the full responsibility for its wellbeing through self-care, which relies on the creation of a happy balance between work and family, a balance that relies on a constant cost–benefit calculation. Whereas it is argued that this new feminism can be understood as yet another area in which neoliberalism has made inroads by creating its own version of the original, I propose that at the same time it also serves a very specific cultural purpose: It removes liberal feminism’s potential for exposing and challenging the foundational contradictions of liberal democracy and thus strengthens the neoliberal rationale even more.

+ Arabic

ظهور النسوية النيوليبرالية
كاثرين روتنبيرغ

تقوم المقالة بوصف صعود النسوية النيوليبرالية وفحص آثارها السياسية والاجتماعية. من خلال تعقّب الأبعاد الخطابية في المنشور النسوي "المضي قدمًا"، وهو الكتاب الذي حاز على نسبة مبيعات عالية جدًا ووضعته مديرة العمليات في فيسبوك، شيريل ساندبيرغ، تسعى الكاتبة إلى استخلاص أفكار بشأن الطرق التي يتم بها حاليًا تجنيد الليبرالية التقليدية لتشكيل نسوية نيوليبرالية وذات نسوية فاعلة جديدة. تأخذ الذات النسوية الفاعلة على عاتقها كامل المسئولية على رفاهيتها (well-being) ورعايتها الذاتية (self-care)، في ظل استناده إلى خلق توازن سعيد بين العمل والأسرة، ذلك التوازن المستند إلى حساب ثابت للتكلفة والمنفعة. يمكن النظر إلى هذه النسوية الجديدة بوصفها مجالاً إضافيًا تغلغلت فيه النيوليبرالية وكوّنت لنفسها صيغة خاصة به. ومع ذلك، تشير المقالة إلى أن النسوية الجديدة تخدم في نفس الوقت غرضًا ثقافيًا محددًا للغاية: فهي تقوم بتفريغ الطاقة الكامنة في النسوية الليبرالية لفضح التناقضات الأساسية القائمة في صلب الديمقراطية الليبرالية وتحدّيها، وبالتالي، تعزّز هذه النسوية الجديدة أكثر فأكثر العقلانية النيوليبرالية.