גישה חופשית
איזה מין גוף? קווי התפר בחייהם של אינטרסקסואלים: המאבק בין הגוף הסובייקטיבי לגוף הביו–חברתי

איזה מין גוף? קווי התפר בחייהם של אינטרסקסואלים: המאבק בין הגוף הסובייקטיבי לגוף הביו–חברתי

גישה חופשית הורדה
  • תיאור

תיאור מוצר

איזה מין גוף? קווי התפר בחייהם של אינטרסקסואלים: המאבק בין הגוף הסובייקטיבי לגוף הביו–חברתי /
לימור מעודד דנון

במאמר זה המחברת מבקש לבחון במבט ביקורתי את הפרקטיקות הטיפוליות הנוהגות בישראל כלפי סובייקטים אינטרסקסואלים, דרך התמקדות במתח התמידי המתקיים בין הגוף הסובייקטיבי הפרטיקולרי של אינטרסקסואלים לבין הגוף הביו-חברתי שלהם, המכונן על ידי הממסד הטיפולי בתהליך ה"מינגוף" (כינון מין בגוף). בעוד מטרתו של תהליך "המינגוף" היא למחוק את העמימות ואת החריגות של הגוף האינטרסקסואלי ולכונן במקומו גוף חברתי, נורמטיבי, חד-מיני/חד-מגדרי אשר יאפשר את הסתגלותם החברתית ואת רווחתם של סובייקטים אינטרסקסואלים, המחברת מבקשת לטעון כי תהליך המינגוף יוצר דואליות גופנית, מעין שני גופים המתקיימים בגוף אחד ונאבקים זה בזה. מצד אחד, ישנו הגוף הביו-חברתי, המלאכותי: תוצר של הנורמות המיניות-מגדריות בחברה שגם משעתק אותן. מנגד, ישנו הגוף הסובייקטיבי, הפרטיקולרי, אשר בהווייתו, בחושיו ובתנאיו המטריאליים סותר את הגוף הביו-חברתי ומתנגד לו. השניות הגופנית הזו משמרת את חריגותם ואת שונותם של סובייקטים אינטרסקסואלים וכובלת אותם בתוך מעגל קסמים פרדוקסלי.

The Ramifications of the “Sexing” Process on Intersexed People: The Tension between the Biosocial Body and the Particular, Subjective Body / Limor Meoded Danon

This article seeks to challenge the biomedical treatment of intersexed individuals in Israel by focusing on the constant tension between the particular, subjective body and the biosocial body established by biomedical professionals through the sexing process. The main goal of the sexing process is to conceal the ambiguity and deviation of the intersexed body by creating a normative, typical, single-sexed/single-gendered body, assuming that this typical body will enable intersexed people to adjust to their society and will contribute to their wellbeing. This article argues that the sexing process creates a kind of corporeal duality, as if two bodies existed within one body and were in constant struggle with each other. On the one hand, the sexing process creates a biosocial, artificial body and replicates sex/gender and social norms. On the other hand, the subjective, particular body constantly opposes the biosocial body through its senses and its material characteristics and reactions. This corporeal duality maintains and re-creates the deviance and ambiguity of intersexed people and traps them in a vicious, paradoxical circle.

أي نوع من الجسد؟ خطوط التماس في حيوات ثنائيي الجنس: الصراع بين الجسد الذاتي والجسد البيو-اجتماعي / 
ليمور معوديد دنون

استنادًا إلى المنظور النقدي، تسعى كاتبة المقالة الحالية إلى فحص الممارسات العلاجية المعتمدة في إسرائيل بشأن ثنائيي الجنس، وذلك عبر التركيز على الصراع الدائم القائم بين الجسد الذاتي لثنائيي الجنس وبين الجسد البيو-اجتماعي المتشكّل على يد المؤسّسة العلاجية في معرض عملية "الجنسد" (تشكيل الجنس في الجسد). في حين تهدف عملية "الجنسد" إلى طمس التصادم وشذوذ الجسد ثنائي الجنس واستبداله بتشكيل جسد اجتماعي، معياري، أحادي-الجنس/أحادي-الجندر بحيث يمكن له التأقلم اجتماعيًا وتوفير رفاهية لثنائيي الجنس، تدّعي الكاتبة أن عملية الجنسد تُنتج توتّرًا ثنائي الجسد، أشبه بجسدين قائمين في جسد واحد، يتصارعان الواحد مع الآخر. من جانب، هنالك الجسد البيو-اجتماعي، الاصطناعي الناجم عن المعايير الجنسية-الجندرية السائدة في المجتمع والذي يتم استنساخه على الدوام. وفي الطرف الآخر، هنالك الجسد الذاتي، الخاص، والذي يتعارض ويتصادم من خلال تشكيله وحواسّه وشروطه المادية مع الجسد البيو-اجتماعي. إن هذه الثنائية الجسدية تحافظ على شذوذ ثنائيي الجنس واختلافهم وتقيّدهم داخل دائرة مفرغة لا انفكاك منها.

+ תקציר

איזה מין גוף? קווי התפר בחייהם של אינטרסקסואלים: המאבק בין הגוף הסובייקטיבי לגוף הביו–חברתי /
לימור מעודד דנון

במאמר זה המחברת מבקש לבחון במבט ביקורתי את הפרקטיקות הטיפוליות הנוהגות בישראל כלפי סובייקטים אינטרסקסואלים, דרך התמקדות במתח התמידי המתקיים בין הגוף הסובייקטיבי הפרטיקולרי של אינטרסקסואלים לבין הגוף הביו-חברתי שלהם, המכונן על ידי הממסד הטיפולי בתהליך ה"מינגוף" (כינון מין בגוף). בעוד מטרתו של תהליך "המינגוף" היא למחוק את העמימות ואת החריגות של הגוף האינטרסקסואלי ולכונן במקומו גוף חברתי, נורמטיבי, חד-מיני/חד-מגדרי אשר יאפשר את הסתגלותם החברתית ואת רווחתם של סובייקטים אינטרסקסואלים, המחברת מבקשת לטעון כי תהליך המינגוף יוצר דואליות גופנית, מעין שני גופים המתקיימים בגוף אחד ונאבקים זה בזה. מצד אחד, ישנו הגוף הביו-חברתי, המלאכותי: תוצר של הנורמות המיניות-מגדריות בחברה שגם משעתק אותן. מנגד, ישנו הגוף הסובייקטיבי, הפרטיקולרי, אשר בהווייתו, בחושיו ובתנאיו המטריאליים סותר את הגוף הביו-חברתי ומתנגד לו. השניות הגופנית הזו משמרת את חריגותם ואת שונותם של סובייקטים אינטרסקסואלים וכובלת אותם בתוך מעגל קסמים פרדוקסלי.

+ English

The Ramifications of the “Sexing” Process on Intersexed People: The Tension between the Biosocial Body and the Particular, Subjective Body / Limor Meoded Danon

This article seeks to challenge the biomedical treatment of intersexed individuals in Israel by focusing on the constant tension between the particular, subjective body and the biosocial body established by biomedical professionals through the sexing process. The main goal of the sexing process is to conceal the ambiguity and deviation of the intersexed body by creating a normative, typical, single-sexed/single-gendered body, assuming that this typical body will enable intersexed people to adjust to their society and will contribute to their wellbeing. This article argues that the sexing process creates a kind of corporeal duality, as if two bodies existed within one body and were in constant struggle with each other. On the one hand, the sexing process creates a biosocial, artificial body and replicates sex/gender and social norms. On the other hand, the subjective, particular body constantly opposes the biosocial body through its senses and its material characteristics and reactions. This corporeal duality maintains and re-creates the deviance and ambiguity of intersexed people and traps them in a vicious, paradoxical circle.

+ Arabic

أي نوع من الجسد؟ خطوط التماس في حيوات ثنائيي الجنس: الصراع بين الجسد الذاتي والجسد البيو-اجتماعي / 
ليمور معوديد دنون

استنادًا إلى المنظور النقدي، تسعى كاتبة المقالة الحالية إلى فحص الممارسات العلاجية المعتمدة في إسرائيل بشأن ثنائيي الجنس، وذلك عبر التركيز على الصراع الدائم القائم بين الجسد الذاتي لثنائيي الجنس وبين الجسد البيو-اجتماعي المتشكّل على يد المؤسّسة العلاجية في معرض عملية "الجنسد" (تشكيل الجنس في الجسد). في حين تهدف عملية "الجنسد" إلى طمس التصادم وشذوذ الجسد ثنائي الجنس واستبداله بتشكيل جسد اجتماعي، معياري، أحادي-الجنس/أحادي-الجندر بحيث يمكن له التأقلم اجتماعيًا وتوفير رفاهية لثنائيي الجنس، تدّعي الكاتبة أن عملية الجنسد تُنتج توتّرًا ثنائي الجسد، أشبه بجسدين قائمين في جسد واحد، يتصارعان الواحد مع الآخر. من جانب، هنالك الجسد البيو-اجتماعي، الاصطناعي الناجم عن المعايير الجنسية-الجندرية السائدة في المجتمع والذي يتم استنساخه على الدوام. وفي الطرف الآخر، هنالك الجسد الذاتي، الخاص، والذي يتعارض ويتصادم من خلال تشكيله وحواسّه وشروطه المادية مع الجسد البيو-اجتماعي. إن هذه الثنائية الجسدية تحافظ على شذوذ ثنائيي الجنس واختلافهم وتقيّدهم داخل دائرة مفرغة لا انفكاك منها.

נגישות
סגור סרגל נגישות