גישה חופשית
הנקרוגרפיה הפוליטית של המת-חי: על תיאוריה, ביקורת וזומבים

הנקרוגרפיה הפוליטית של המת-חי: על תיאוריה, ביקורת וזומבים

גישה חופשית הורדה
  • תיאור

תיאור מוצר

הנקרוגרפיה הפוליטית של המת-חי: על תיאוריה, ביקורת וזומבים
מוריאל רם

הזומבי חדל מזמן להיות דמות אזוטרית המופיעה בעיקר בסרטי אימה זניחים. מאז סוף שנות התשעים של המאה העשרים הוא זוכה לדיון מחקרי מעמיק בשלל דיסציפלינות. מטרת המאמר היא לבחון את מעמדו המשתנה של הזומבי כמטפורה פוליטית, את אופני ייצוגו ואת סוגי הביקורת שנוכחותו מייצרת. המאמר ממקם את הדיון על הזומבי ביחס למושג פוסט-הומניזם, אשר מבקש לבחון את ה"אנושיות" כרעיון המתעצב באופן תמידי דרך יחסי כוחות פוליטיים והקשרים חברתיים משתנים ומניח כי ה"אנושי" מכונן באינטראקציה מתמדת עם מה שמוגדר כאחר ושונה לו. המאמר בוחן כיצד המצב הפוסט-הומני של הזומבי בא לידי ביטוי בשני רבדים שונים. ברובד הראשון, נוכחותו הגופנית של הזומבי כמת מהלך מייצרת מתח בין הסופניות שהיא מקבעת מחד גיסא אל מול הבינאריות בין התפיסות של חיים ומוות שעליה היא מערערת מאידך גיסא. ברובד השני, הרפלקסיה על דמותו של הזומבי חורגת מההתמקדות באינדיבידואל ועוסקת בחציית סף אשר מעבר לו קיומה של החברה כולה מוטל בספק. לבסוף המאמר מראה כיצד האטרקטיביות של הזומבי, שניכרת בשנים האחרונות, הקהתה את יכולתו לשמש כלי לניתוח ביקורתי כדימוי פוסט-הומני. על מנת לפתח טיעון זה, החלק המסיים של המאמר עוסק בייצוגים של ישראל בז'אנר.

The Political Necrography of the Living Dead: Theory, Criticism, and Zombies
Moriel Ram

Recent globalizing trends have rekindled the interest in zombies. Apart from appearing in a barrage of blockbuster Hollywood films, the living dead can be found crawling out of a plethora of literary and scholarly forms, ranging from warfare manuals, psychological reviews and survival guides to self-help books and rewritings of Jane Austen's novels. This article seeks to explain the rising popularity of the zombie by discussing its increasing relevance to a variety of political themes. More particularly, the article presents the zombie as a post-humanist entity that challenges the concept of "the human" as an individual and as a community by questioning the sustainability of societies in general. The article concludes by reviewing how Israel has been represented in zombie-themed tales and by asking whether the zombie's increasing popularity has eroded its ability to offer an incisive social critique as a political metaphor.

علم الجثث الحية (Necromorphy) السياسي للميت-الحي: حول النظرية والنقد والزومبيّين
موريئيل رام

توقّف الزومبي منذ زمن عن كونه شخصية هامشية تظهر بصورة خاصة في أفلام الرعب غير الهامة، بل هو شخصية تقف منذ نهاية التسعينيات من القرن العشرين في صلب نقاشات نظرية عميقة في عدد كبير من الأطر النظرية البحثية. تهدف المقالة إلى فحص المكانة المتغيّرة لشخصية الزومبي، وفحص أنماط تمثيله، وأصناف النقد التي تنتجها هذه الشخصية بوصفها تعبيرًا سياسيًا مجازيًا. تقوم المقالة بموضعة النقاش حول الزومبي في مقابل تعبير ما-بعد-الأنسنة (post-humanism)، ويسعى النقاش إلى فحص مفهوم "الإنسانية" بوصفه فكرة دائمة التبلور في مقابل علاقات القوة السياسية والسياقات الاجتماعية المتحوّلة، ويفترض بأن "الإنساني" يتشكّل عبر التفاعل الدائم مع ما يُنظر إليه بوصفه آخر ومختلفًا عنه.
تفحص المقالة كيف تتجلّى حالة ما-بعد-الأنسنة للزومبي في موقعين مختلفين. في الموقع الأول، فإنَّ الحضور الجسدي للزومبي بوصفه ميتًا متحركًا يخلق توتّرًا بين التهلكة التي يُنتجها هذا الحضور من جهة، وبين الثنائية التصادمية بين مفهومي الحياة والموت، وهي ثنائية يسعى هذا الحضور إلى زعزعتها، من جهة ثانية. وفي الموقع الثاني، تتعدّى الارتدادية على شخصية الزومبي مجرد التعامل مع شخصية الفرد، بل تتناول التعدّي على الحدود التي تشير إلى ما بعدها، إذ يهدّد هذا الحضور الوجود المجتمعي بأكمله. وفي الختام، توضح المقالة كيف أنَّ الانجذاب الواسع والجلي لشخصية الزومبي في السنوات الأخيرة قد قوّض القدرة على استخدامه كأداة تحليلية نقدية بوصفه شخصية ما-بعد-الأنسنة. بغية تطوير هذا الادعاء، تتوقّف المقالة في جزئها الأخير عند تجلّيات هذه الشخصية في إسرائيل.

+ תקציר

הנקרוגרפיה הפוליטית של המת-חי: על תיאוריה, ביקורת וזומבים
מוריאל רם

הזומבי חדל מזמן להיות דמות אזוטרית המופיעה בעיקר בסרטי אימה זניחים. מאז סוף שנות התשעים של המאה העשרים הוא זוכה לדיון מחקרי מעמיק בשלל דיסציפלינות. מטרת המאמר היא לבחון את מעמדו המשתנה של הזומבי כמטפורה פוליטית, את אופני ייצוגו ואת סוגי הביקורת שנוכחותו מייצרת. המאמר ממקם את הדיון על הזומבי ביחס למושג פוסט-הומניזם, אשר מבקש לבחון את ה"אנושיות" כרעיון המתעצב באופן תמידי דרך יחסי כוחות פוליטיים והקשרים חברתיים משתנים ומניח כי ה"אנושי" מכונן באינטראקציה מתמדת עם מה שמוגדר כאחר ושונה לו. המאמר בוחן כיצד המצב הפוסט-הומני של הזומבי בא לידי ביטוי בשני רבדים שונים. ברובד הראשון, נוכחותו הגופנית של הזומבי כמת מהלך מייצרת מתח בין הסופניות שהיא מקבעת מחד גיסא אל מול הבינאריות בין התפיסות של חיים ומוות שעליה היא מערערת מאידך גיסא. ברובד השני, הרפלקסיה על דמותו של הזומבי חורגת מההתמקדות באינדיבידואל ועוסקת בחציית סף אשר מעבר לו קיומה של החברה כולה מוטל בספק. לבסוף המאמר מראה כיצד האטרקטיביות של הזומבי, שניכרת בשנים האחרונות, הקהתה את יכולתו לשמש כלי לניתוח ביקורתי כדימוי פוסט-הומני. על מנת לפתח טיעון זה, החלק המסיים של המאמר עוסק בייצוגים של ישראל בז'אנר.

+ English

The Political Necrography of the Living Dead: Theory, Criticism, and Zombies
Moriel Ram

Recent globalizing trends have rekindled the interest in zombies. Apart from appearing in a barrage of blockbuster Hollywood films, the living dead can be found crawling out of a plethora of literary and scholarly forms, ranging from warfare manuals, psychological reviews and survival guides to self-help books and rewritings of Jane Austen's novels. This article seeks to explain the rising popularity of the zombie by discussing its increasing relevance to a variety of political themes. More particularly, the article presents the zombie as a post-humanist entity that challenges the concept of "the human" as an individual and as a community by questioning the sustainability of societies in general. The article concludes by reviewing how Israel has been represented in zombie-themed tales and by asking whether the zombie's increasing popularity has eroded its ability to offer an incisive social critique as a political metaphor.

+ Arabic

علم الجثث الحية (Necromorphy) السياسي للميت-الحي: حول النظرية والنقد والزومبيّين
موريئيل رام

توقّف الزومبي منذ زمن عن كونه شخصية هامشية تظهر بصورة خاصة في أفلام الرعب غير الهامة، بل هو شخصية تقف منذ نهاية التسعينيات من القرن العشرين في صلب نقاشات نظرية عميقة في عدد كبير من الأطر النظرية البحثية. تهدف المقالة إلى فحص المكانة المتغيّرة لشخصية الزومبي، وفحص أنماط تمثيله، وأصناف النقد التي تنتجها هذه الشخصية بوصفها تعبيرًا سياسيًا مجازيًا. تقوم المقالة بموضعة النقاش حول الزومبي في مقابل تعبير ما-بعد-الأنسنة (post-humanism)، ويسعى النقاش إلى فحص مفهوم "الإنسانية" بوصفه فكرة دائمة التبلور في مقابل علاقات القوة السياسية والسياقات الاجتماعية المتحوّلة، ويفترض بأن "الإنساني" يتشكّل عبر التفاعل الدائم مع ما يُنظر إليه بوصفه آخر ومختلفًا عنه.
تفحص المقالة كيف تتجلّى حالة ما-بعد-الأنسنة للزومبي في موقعين مختلفين. في الموقع الأول، فإنَّ الحضور الجسدي للزومبي بوصفه ميتًا متحركًا يخلق توتّرًا بين التهلكة التي يُنتجها هذا الحضور من جهة، وبين الثنائية التصادمية بين مفهومي الحياة والموت، وهي ثنائية يسعى هذا الحضور إلى زعزعتها، من جهة ثانية. وفي الموقع الثاني، تتعدّى الارتدادية على شخصية الزومبي مجرد التعامل مع شخصية الفرد، بل تتناول التعدّي على الحدود التي تشير إلى ما بعدها، إذ يهدّد هذا الحضور الوجود المجتمعي بأكمله. وفي الختام، توضح المقالة كيف أنَّ الانجذاب الواسع والجلي لشخصية الزومبي في السنوات الأخيرة قد قوّض القدرة على استخدامه كأداة تحليلية نقدية بوصفه شخصية ما-بعد-الأنسنة. بغية تطوير هذا الادعاء، تتوقّف المقالة في جزئها الأخير عند تجلّيات هذه الشخصية في إسرائيل.

נגישות
סגור סרגל נגישות